Geen onderdeel van een categorie

Wie heeft mijn kaas gepikt?

By 15 Februari 2013 No Comments

De feestdagen zeggen me weinig. Het is toch alle dagen feest nietwaar?

Daarom dat ik in die periode traditioneel de permanentie voorzie op kantoor, terwijl de collega’s prettige feesten houden. Alles draait dan wat op “ralenti” en dat geeft mij de kans om ook mijn bureau en bureaukast een keer op te ruimen.

Kaasgepikt Op een gegeven moment kom ik het boekje “Wie heeft mijn kaas gepikt?” tegen. (Van Spencer Johnson en Kenneth Blanchard, ISBN 90-254-1387-0)

De vier personages in dit 95 pagina’s tellende boekje worden geconfronteerd met ingrijpende veranderingen; elk reageert anders als zijn kaas plotseling op is. Die kaas is in dit geval een metafoor voor wat we in het leven nastreven en waaraan we ons hechten: een interessante baan, een warme relatie, geld, een eigen huis, gezondheid, spiritueel evenwicht. Hebben we onze “kaas” gevonden, dan is de neiging groot ons er aan vast te klampen. Maar de kaasvoorraad is niet onuitputtelijk: een bedrijf reorganiseert, een partner gaat ervandoor, ziekte slaat toe en zekerheden ontvallen ons. De schrijvers laten met deze parabel zien wat voor angsten verandering teweegbrengt, hoe je die angsten met succes kan overwinnen, en hoe je uit verandering nieuwe kansen schept, zowel thuis als op het werk.

Ik kreeg het boekje zo’n acht jaar geleden cadeau van iemand, net op het moment dat ik op professioneel gebied in de put zat. Het bedrijf waar ik al lang voor werkte, werd plots overgenomen door iemand die niet echt in continuïteit ervan geïnteresseerd was, maar andere doelstellingen had. Een sluiting op korte termijn was onafwendbaar.
Mijn kaas werd dus gepikt.

Mede door dit boekje, maar ook door bijvoorbeeld loopbaanbegeleiding te volgen, en de volle steun van mijn naaste omgeving, heb ik toen samen met een paar collega’s beslist een eigen bedrijf op te starten, om verder te doen waar we goed in waren, maar dan nog beter. Het is ook op die moment dat ik Pat Van Roey heb leren kennen die, na inzage te hebben gekregen in ons (business)plan, zei: “Mannen, hier geloof ik in en ik wil jullie daarin ook ten volle ondersteunen.”

Zo werd Catena Company dus geboren.

Acht jaar later gaat het ons nog steeds voor de wind. We zijn een zeer gezond, groeiend bedrijf, met leuke klanten, leuke medewerkers en leuke strategische partners zoals VanRoey.be. Ook in die acht jaar is er veel veranderd en zijn we dikwijls nieuwe kaas moeten gaan zoeken. Wij zien die veranderingen als een opportuniteit en dat is waarschijnlijk een deel van ons succes.

Nu iedereen het over “de crisis” heeft, zie ik rondom mij mensen, bedrijven, maar ook vakbonden en politici die vinden dat hun kaas gepikt wordt, anderen daarvoor verantwoordelijk stellen en zitten wachten tot er vanzelf nieuwe kaas komt.

Is het toeval dat andere organisaties, die wel beseffen dat verandering vandaag een permanent gegeven is geworden, succesvol zijn en blijven?  Zij weten dat er voortdurend mee en aan gewerkt dient te worden.
Deze organisaties besteden dan ook heel veel aandacht aan voortdurende opleiding, ze zijn steeds alert voor nieuwe mogelijkheden, werken aan innovatie en respecteren daarbij ook al hun stakeholders.

Een dikke aanrader dat boekje als je het mij vraagt ;-)

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.